Το "αυτεπίστροφο" της καλοσύνης (ή Kindness Boomerang)

Και μερικές ασκήσεις ερωτήσεις για τους υποψήφιους της Γ'Λυκείου:

• Ποιος είναι ο σκοπός των δημιουργών του βίντεο; 
• Ποιον/ποιους τρόπο/ους πειθούς χρησιμοποίησαν; Αξιολογήστε αν είναι θεμιτός αυτός ο τρόπος πειθούς για να επιτευχθεί ο σκοπός του  βίντεο. Να δικαιολογήσετε σε κάθε περίπτωση την άποψή σας. 
• Ποια είναι η εστίαση του "αφηγητή"; Εσωτερική, εξωτερική, μηδενική; Δικαιολογήστε την απάντησἠ σας.

Εκατό χρόνια σε 10 λεπτά

Ένας αιώνας σε 10 λεπτά από Stefanelonikitelo

Γ. Βιζυηνού: "Το αμάρτημα της μητρός μου" Ένα παράλληλο κείμενο.

Κύρια πρόσωπα του αποσπ. είναι η Φωτεινούλα (η μάνα) και ο Γιασεμής (ο άντρας της).

            …Το θήλαζε λοιπόν νύχτα μέρα και το μωρό έδενε σιγά σιγά σαν άγουρο τσάγαλο μέχρι τα τέλη του Οκτώβρη. Εκεί άρχισαν τα ίδια που είχε και με τον πρώτο της γιο, τον αβάπτιστο ξανθό κούκλο, που τον έχασε σε μια βδομάδα μέσα χωρίς να καταλάβει πώς. Βυζαίνοντας της μάνας του το πρώτο γάλα, δεν έπαιρνε δράμι. Ανορεξία, θλίψη, ζάρωμα, κατήφεια κι έβλεπες ένα παιδάκι να έχει όλη τη ζωή μπροστά του και να ζαρώνει, να σακουλιάζει σαν γριά. Χωρίς χαρά, χωρίς διάθεση να κινήσει έστω και για λίγο έτσι τα χέρια ή τα μάτια του. Είχε μια σβησμάδα που σε τρόμαζε. Μαράζωνε μέρα με τη μέρα.

            «Ζούρας είναι Φωτεινή και τρέχα να το προλάβουμε», της είχε πει μια χήρα γιάτρισσα, πολύ γριά, από το διπλανό χωριό, που ήξερε από παλιά να γητεύει, σαν το πήγε τυλιγμένο νύχτα σπίτι της να της το δείξει. […]

            … Αν έχανε και τούτο το μελαχρινάκι της σαν τον άλλο ξανθό άγγελό της, ο κόσμος, θα ‘τανε πολύ μικρός για να τη χωρέσει πια. Μια σπίθα θέλει η τρέλα να ανάψει το φυτίλι της, συλλογιζόταν. […]

            «Πρέπει να το γητέψουμε το παιδί μας, Γιασεμή. Να το σώσουμε. Κάθε μέρα μαραζώνει, δεν θηλάζει, δεν γελάει σαν μωρό πια, μάσκα είναι το προσωπάκι του, θα το χάσουμε… Φοβάμαι…».

            «Μα πιστεύεις σε μάισσες και στα γητέματα, Φωτεινούλα; Γιατρό χρειάζεται το μωρό, αλλά πού να τον βρούμε;» […]

            «Το παιδί το χάνουμε, Γιασεμή, σαν το άλλο, το πρώτο μας. Σκέψου, αβάφτιστο μας ξέφυγε και στα αβάφτιστα μένουν καταραμένες κι αλύτρωτες οι ψυχές τους, σαν, όπως λένε, από το προπατορικό, και ποιος ξέρει τώρα πού η ψυχούλα του θα ταλανίζεται; Τούτο δω όμως θα το σώσω και δεν θα ξέρεις τον τρόπο. Δεν σηκώνω κουβέντα».

            Μαμή πρακτική και γαλακτερή λεχώνα θέλουνε τα μωρά, είχε σκεφτεί, μα πού να πει τη μύχια σκέψη του. Έβλεπε στα μάτια της μέσα τον ατέλειωτο πόλεμο, τον αβάσταχτο πόνο της, τη μαύρη Κατοχή, την τρελαμένη μάνα της. Τον πόνο που τον καρτερούσε και τον ζέσταινε κάθε βράδυ. Ήθελε να μπορούσε να τον ακούσει και να τον καταλάβει, να της πει πως ο κόσμος πάει μπροστά, δεν πάει πίσω, να της πει ακόμα πως οι μάγισσες και οι γητευτές έβρισκαν δουλειά τα πολύ παλιά τα χρόνια. Όχι τώρα.

            «Κάνε ό,τι νομίζεις», της ψιθύρισε, «αρκεί να’ ναι για το καλό του παιδιού…»

Πάρις Σταμέλος: «Οι γυναίκες της Κυριακής», εκδόσεις Καστανιώτη (σελ. 18 κ. εξ.)

• Θα μπορούσαμε να ζητήσουμε  από τους μαθητές μας να συγκρίνουν τις συμπεριφορές  των δύο μητέρων, τις αναλογίες στο περιεχόμενο αλλά και τις ενδεχόμενες διαφορές ανάμεσα στα δύο κείμενα.

Η πολυσημία της πολυτροπικότητας. Με πρόσωπο ή με προσωπείο;

Την αφορμή έδωσε μια συζήτηση  που είχα με τους μαθητές μου στη Νεοελληνική Γλώσσα στη Γ΄Λυκείου. Συζητώντας το θέμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων που διαστέλλονται από τα πολιτικά - αστικά, ο λόγος έφερε τη συζήτηση στην απαγόρευση της ισλαμικής  μαντίλας στη Γαλλία. 

Καταλήξαμε ότι  η συγκάλυψη της ιδιοπροσωπίας  καθενός από εμάς (εξωτερική και εσωτερική/ιδεολογική) δεν επαρκεί να εξασφαλίσει ούτε τη γνήσια ελευθερία  ούτε την κοινωνική αρμονία. Αυτού του είδους η ομοιομορφία είναι πλαστή και οδηγεί στον κομφορμισμό. Το να αποκρύβεις  συστατικά στοιχεία της ιδιοπροσωπίας  σου δε σε φέρνει πιο κοντά στους άλλους. Πολύ περισσότερο η κοινωνική γαλήνη (στην οποία στοχεύουν με τη εξασφάλιση της φαινομενικής απαλοιφής των διαφορών) δεν είναι αληθινή αλλά επιβεβλημένη.

          Δε χρειάζεται να «σβήσουμε το πρόσωπό μας» για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε τον άλλο ή έστω για να μη συγκρουστούμε μαζί του, καταλήξαμε.  

Να όμως που ο Άγγελος μου έστειλε το παρακάτω τηλεοπτικό spot του οργανισμού Pro Infirmis που αφορά τη σχέση μας με άτομα με ειδικές ανάγκες :

Η δίψα της ψυχής για επαφή, για επικοινωνία παραμένει ίδια για όλους.

 Το βιντεάκι τελειώνει με το σχόλιο:

«Χρειάζεται να μεταμφιεστούμε για να πλησιάσουμε τον άλλον;

Προσέγγισε / πλησίασε»

• Τι έκανε το πρόσωπο της ιστορίας; 
• Για ποιο λόγο το έκανε; Ποια ήταν η πραγματική του πρόθεση; 
• Εκπλήρωσε το σκοπό του; 
• Τι ώθησε τους περαστικούς να τον προσεγγίσουν; 
• Ποιος είναι ο στόχος του ερωτήματος των δημιουργών της μικρής ταινίας;

Και γενικότερα:

• Χρειάζονται προσωπεία σήμερα οι άνθρωποι για να επικοινωνούν; Γιατί;
• Η προσποίηση, η υιοθέτηση προσωπείων, διευκολύνει ή δυσχεραίνει τις ανθρώπινες σχέσεις; 

 Και μια πιο "τεχνική" ερώτηση:

• Ποιους τρόπους και ποια μέσα πειθούς χρησιμοποίησαν οι δημιουργοί της μικρής ταινίας;

Τα τελευταία... νέα από την επιμόρφωση των φιλολόγων.

Web 2.0 for schools

 

       Ένας σύντομος οδηγός για ψηφιακά διαδικτυακά εργαλεία, χρήσιμα στην εκπαίδευση. Πολλά απὀ αυτά τα εργαλεία μπορούν να αξιοποιηθούν, ενώ μερικά μετά τον εξελληνισμό τους. 

     Γενικότερα, στην ψηφιακή διαδικτυακή τεχνολογία διανοίγονται, πιστεύω, νέες επαγγελματικές ευκαιρίες για νέους επιστήμονες που θα "υβριδίσουν" τις πανεπιστημιακές τους γνώσεις με εκείνες της πληροφορικής επιστήμης (προγραμματισμό, ψηφιοποίηση, αναπαράσταση, εικονικοί κόσμοι κλπ). Όλα αυτά βέβαια υπό την κατάλληλη παιδαγωγική και διδακτική οπτική που θα διασφαλίζει σε κάθε περίπτωση το αφετηριακό πρόταγμα της ουσιαστικής μάθησης (κι όχι της ευκαιριακής δεξιότητας).

         Ξεφυλλίστε το, σκαλίστε το. Μπορεί να βρείτε κάτι ενδιαφέρον.

5 Οκτωβρίου:Παγκόσμια ημέρα του εκπαιδευτικού. Ο λόγος δύο δασκάλων.

Το 1994 η UNESCO καθιέρωσε την 5η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών, προκειμένου να δώσει έτσι μιαν ακόμα αφορμή στη διεθνή κοινή γνώμη για κατανόηση και εκτίμηση του μεγέθους της προσφοράς του σπουδαίου αυτού λειτουργήματος.
Ο δάσκαλος Χρίστος Τσολάκης - ομότιμος καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης του ΑΠΘ ήταν καλεσμένος στην εκπομπή "Στα Άκρα" την Παρασκευή 10 Ιουνίου του 2011 και μίλησε για παιδεία, μόρφωση, καλλιέργεια και για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Αναφέρθηκε στους δασκάλους του, τους γονείς του, τους εκπαιδευτικούς μας και το σχολειό.

Στα Άκρα: Χρίστος Τσολάκης from Αντίφωνο (antifono.gr) on Vimeo.

Ακούστε και τον Κορνήλιο Καστοριάδη να μιλά για το ρόλο του περιβάλλοντος (φυσικού και ανθρωπογενούς) στην παιδεία του ανθρώπου αλλά και για το ζωτικό ρόλο του εκπαιδευτικού. Η εκπαίδευση είναι μια «υπόθεση πάθους» (εκπαιδευτών και εκπαιδευόμενων), υπόθεση «έρωτος» του εκπαιδευτικού με αυτό που διδάσκει. Ουσιαστικά και οι δυο συμφωνούν στο ότι κοινό χαρακτηριστικό κάθε καλού δασκάλου είναι η αγάπη για το μαθητή του, το ενδιαφέρον του γι’ αυτόν. Οι μαθητές μας το νιώθουν αυτό και μάλιστα φτάνει ακόμη ένας μόνο δάσκαλος (ανάμεσα σε πολλούς, σε μια βαθμίδα εκπαίδευσης) ν΄ ανάψει σε μια «ιερή στιγμή» τη φλόγα της δημιουργικής έμπνευσης. Η σπίθα μένει ζωντανή, όσο «διψάει» κι ο «έρωτας»!

Τα τηλέφεια τραύματα των βιντεοπαιχνιδιών

Μια ομάδα φοιτητών από το Μόναχο ετοίμασε το παρακάτω video που διατρέχει την ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών από το 1958 μέχρι σήμερα. Από το «τένις για δύο» μέχρι τα σύγχρονα παιχνίδια 3D. 

Η ελκυστικότητα των βιντεοπαιχνιδιών, τα εξαιρετικά γραφικά, οι θελκτικές εικόνες, οι ήχοι, τα συναρπαστικά σενάρια δράσης δελεάζουν τα παιδιά και τους εφήβους (που εύστοχα αποκαλούνται τεχνοφυείς) ενώ ολοένα και αυξάνουν  το χρόνο - ελεύθερο (και μη) - που τους αφιερώνουν. 

            Ξεπερνώντας τον πρώτο πανικό των γονέων (ανάμεσα σ’ αυτούς κι εγώ) μπορούμε να διακρίνουμε μερικά θετικά χαρακτηριστικά τους. Η αλήθεια είναι πως η ενασχόληση με κάθε λογής παιχνιδομηχανές και βιντεοπαιχνίδια μπορούμε να δεχτούμε ότι συντελούν στην ανάπτυξη της αισθητικοκινητικής ικανότητας των παιδιών, στο συντονισμό των αντανακλαστικών τους. Πολλά, εξάλλου, ηλεκτρονικά παιχνίδια συμβάλλουν στην ανάπτυξη και καλλιέργεια της παρατηρητικότητας, της μνήμης, της εφευρετικότητας, της ανάπτυξης δεξιοτήτων και γνώσεων προκειμένου να επιτευχθεί ο αντικειμενικός στόχος.

            Ποιος δε θυμάται τους γονείς του να φωνάζουν εναντίον της παρατεταμένης τηλεθέασης και τους δασκάλους του για την παθητικοποίηση και τη συνεπακόλουθη πνευματική ύπνωση; Τα βιντεοπαιχνίδια απ’ την άλλη -  μεριά, ιδίως τα MMRPG (μαζικά διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων), προϋποθέτουν την ενεργητική διαχείριση μιας κατάστασης σε αντίθεση με την καλλιέργεια της παθητικότητας και της χαλάρωσης που ωθεί η τηλεθέαση. Υπάρχουν δηλαδή, παιχνίδια, κυρίως διαδικτυακά, που εμπλέκουν τους νέους σε διαδικασίες σκέψης, σχεδιασμού, απόφασης και ταχείας δράσης που μπορούν σε τελική ανάλυση να ενισχύσουν την ικανότητά τους να επιλύουν γρήγορα προβλήματα, να επιτυγχάνουν στόχους. Αν μάλιστα τα παιχνίδια αυτά προϋποθέτουν την κοινωνική δικτύωση, τη συνεργασία, τότε μπορούν - υπό όρους - να θεωρηθούν ότι συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση των νέων.

       Το πρόβλημα έγκειται στη θεματολογία των εκάστοτε παιχνιδιών. Η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε συνθήκες ανταμειβόμενης βίας αυξάνουν αντίστοιχα τα βίαια χαρακτηριστικά των νέων, ιδιαίτερα μάλιστα στις μικρές ηλικίες. Στην περίπτωση αυτή είναι ακόμα πιο επικίνδυνα από την τηλεόραση, αφού η αλληλεπιδραστική φύση τους απαιτεί ταύτιση με τον επιτιθέμενο, μέθεξη στο θυμό αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης επιθετικής σκέψης και συμπεριφοράς και στην πραγματική ζωή.

Δείτε μια παλιότερη σχετική ανάρτησή μου.

        Ποιο μπορεί να είναι το δικό μας μέλημα;

    Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται όλο και συχνότερα προσπάθειες αξιοποίησης των ψηφιακών μέσων ως μέσο δελεασμού των μαθητών να ανακαλύπτουν ή να οικοδομούν τη γνώση με παιγνιώδη τρόπο. Εκπαιδευτικά ηλεκτρονικά παιχνίδια εστιασμένα σε συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και δομημένα με κατάλληλες παιδαγωγικές αρχές μπορούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των νέων για τη γνώση ξεπερνώντας παρωχημένους και βαρετούς εκπαιδευτικούς τρόπους μετάδοσής της.

     Θα τα αναζητήσουμε; Θα επενδύσουμε παιδαγωγικά-διδακτικά σε αυτά στο πρεπούμενο μέτρο και στο κατάλληλο πλαίσιο;

            Μην ξεχνάμε: Στον Τήλεφο δόθηκε ο χρησμός «Ὁ τρώσας και ἰάσεται».

A Day Made of Glass...

ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ Β’ ΕΠΙΠΕΔΟΥ (3η περίοδος)

ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ Β’ ΕΠΙΠΕΔΟΥ

Από την Πέμπτη 21/07/2011, καλούνται οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί να ενημερώνονται για τα επιμορφωτικά προγράμματα της ειδικότητάς τους που θα υλοποιηθούν στην περιοχή τους κατά την 3η επιμορφωτική περίοδο (Σεπτέμβριος 2011 – Μάρτιος 2012) και

να υποβάλουν αιτήσεις συμμετοχής

μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος (MIS) της Πράξης «Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών για την αξιοποίηση και Εφαρμογή των ΤΠΕ στη Διδακτική Πράξη» του Ε.Π. «Εκπαίδευση και δια βίου μάθηση», ΕΣΠΑ (2007-2013), η οποία υλοποιείται με τη συγχρηματοδότηση της  Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και του Ελληνικού Δημοσίου, στην ηλεκτρονική διεύθυνση

http://b-epipedo2.cti.gr/mis,

με χρήση των κωδικών που τους είχαν αποδοθεί κατά την πιστοποίησή τους στο Α’ Επίπεδο.

Οι αιτήσεις συμμετοχής για την παρούσα (3η) περίοδο επιμόρφωσης και η κατανομή των εκπαιδευτικών στα διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης γίνονται σε 2 φάσεις:

• 21 Ιουλίου έως 15 Σεπτεμβρίου 2011 (Α’ φάση υποβολής αιτήσεων και κατανομής των εκπαιδευτικών στα διαθέσιμα προγράμματα επιμόρφωσης με διαδικασία ηλεκτρονικής κλήρωσης)
• 16 έως 22 Σεπτεμβρίου 2011 (Β’ Φάση υποβολής και επικαιροποίησης αιτήσεων από εκπαιδευτικούς που δεν κληρώθηκαν σε προγράμματα που υλοποιούνται ή νέους ενδιαφερομένους, με σκοπό τη συμπλήρωση προγραμμάτων που δεν έλαβαν τον απαιτούμενο αριθμό αιτήσεων για να υλοποιηθούν και την εν γένει συμπλήρωση κενών θέσεων, με σειρά χρονικής προτεραιότητας).

Περισσότερα...

Η "διαισθητική κατανόηση" του Ντάνιελ Τάμμετ και "Τα ανώτερα μαθηματικά μου" του Ο. Ελύτη

[Από την ενότητα Μυρίσαι το άριστον]

XIV
Τα ανώτερα μαθηματικά μου τα έκανα στο Σχολείο της θάλασσας. Ιδού και μερικές πράξεις για παράδειγμα:

1. Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

2. Το γινόμενο των μυριστικών χόρτων επί την αθωότητα δίνει πάντοτε το σχήμα κάποιου Ιησού Χριστού.

3. Η ευτυχία είναι η ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα). Η ζωή μας κόβεται, και οφείλει να κόβεται, στα μέτρα που έκοψε τα χρωματιστά χαρτιά του ο Matisse.

4. Όπου υπάρχουν συκιές υπάρχει Ελλάδα. Όπου προεξέχει το βουνό απ' τη λέξη του υπάρχει ποιητής. Η ηδονή δεν είναι αφαιρετέα.

5. Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δε μένει στο τέλος παρά η αλήθεια.

6. Κάθε πρόοδος στο ηθικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την ικανότητα που έχουν η δύναμη κι ο αριθμός να καθορίζουν τα πεπρωμένα μας.

7. Ένας «Αναχωρητής» για τους μισούς είναι, αναγκαστικά, για τους άλλους μισούς, ένας «Ερχόμενος».
Από τη συλλογή Ο μικρός Ναυτίλος (1988)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Οδυσσέας Ελύτης, Ποίηση (εκδ. Ίκαρος, 2002)

Νομίζω πως το παραπάνω ποίημα "δένει" κάπως με όσα "διαισθάνεται" ο Ντάνιελ Τάμμετ (στο παρακάτω video από τον TED). Η "διαισθητική κατανόηση" στην οποία αναφέρεται περιγράφει ουσιαστικά την υπερρεαλιστική αισθητική νοημοσύνη που υπερβαίνει (ή συμπεριλαμβάνει;) τη γλωσσική σύμβαση για να την υψώσει σε ποίηση. 

Ο ίδιος όμως ο Ο. Ελύτης στην ομιλία του για την απονομή του Νόμπελ είπε:

"Τότε όμως η Ποίηση; Τι αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Απαντώ: τον μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση...".

Κι όμως στον Ελύτη (στα "ανώτερα μαθηματικά μου") συνείρονται σε ένα απροσδόκητο ποιητικό σχήμα το έλλογο με τη λυρική φαντασία, ενώ η συμβατική "αριθμητική" γλώσσα εμπλουτίζεται και μεταμορφώνεται σε νέο ποιητικό σημείο.

Δείτε τους "Διαφορετικούς τρόπους γνώσης" του Ντάνιελ Τάμμετ: 

Πάντως το 6ο σημείο του ποιήματος σαν να λειτουργεί ως διέξοδος (ή παραμυθία) στις συγκυρίες της πολιτικής - οικονομικής  επικαιρότητας.

26 Σεπτεμβρίου αρχίζει η 3η περίοδος επιμόρφωσης Β΄ Επιπέδου

Εντός του Σεπτεμβρίου 2011 (και συγκεκριμένα από τις 26), θα ξεκινήσει η επόμενη – τρίτη - περίοδος επιμόρφωσης Β' επιπέδου.

Τα προγράμματα που αφορούν στην επιμόρφωση εκπαιδευτικών για την αξιοποίηση και εφαρμογή των ψηφιακών τεχνολογιών στη διδακτική πράξη, είναι εξάμηνης διάρκειας (δυο τρίωρα την εβδομάδα) και διεξάγονται σε Κέντρα Στήριξης Επιμόρφωσης, σε όλους τους νομούς της χώρας.

Μέχρι τώρα, σε προηγούμενες επιμορφωτικές περιόδους, έχουν συμμετάσχει περισσότεροι από 11.000 εκπαιδευτικοί.

Στο περιεχόμενο της επιμόρφωσης ΤΠΕ Β' επιπέδου περιλαμβάνονται οι βασικές αρχές αξιοποίησης των ΤΠΕ στη διδακτική πράξη με έμφαση στο σχεδιασμό και εφαρμογή εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και σεναρίων με χρήση ΤΠΕ στην τάξη, η παιδαγωγική αξιοποίηση του διαδικτύου και των περιβαλλόντων γενικής χρήσης και διαχείρισης εκπαιδευτικού περιεχομένου (πχ. LMS, πλατφόρμες ασύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης), η αποδοτική χρήση και αξιοποίηση εκπαιδευτικού λογισμικού και σύγχρονων εργαλείων και υπηρεσιών web 2.0 (πχ. blogs, wikis, podcasts, social networks), καθώς και η εκπαιδευτική αξιοποίηση διαδραστικών συστημάτων διδασκαλίας στην τάξη.

Περισσότερα  εδώ και εδώ. Θα ακολουθήσει νέα ανάρτηση όταν δοθεί (μεσοκαλόκαιρο...) η δυνατότητα ηλεκτρονικών αιτήσεων από τους συναδέλφους. Ως τότε καλά...μπάνια!